Sarı Kuş / Cemil Yüksel

                                                                         
                                                                                                                                                                                                                                            Arkadaş Z. Özger'e

Sen iyi değilsin kötüsün üstelik çirkin
Biliyorum dost tutmayan bir yüzün var
Korkutan çığlık attıran bir yüz bu
İçinde hep o "acaba" diyerek
Bir geri çekinmeye dolaştırdığın
Öte yandan kıskaç çapul ve beyhude
Kalabalıklarla dövüşmeye varamamış
Giz ve çıkar yol toparlayan bir yüz
Kirpiğinin içe doğru bükülüşü ağlayışlı
O gözlerde çıkar çift tabancalı bir bordo gül

Durulmayan bir gök gibi tereddütsüz
Kendimi biten bir küskünlükten
Getirdim sana
Sarıl, doğrulursun
Hava da açtı merhabanın gümbürtüsüne
Beni taşıyamaz bilirsin
Duruşu çelimsiz, hımbıl
Çıtı çıkmayan bir mısra
Elbet bir gün bu canda durulursun.

Dudağıma sarkıntı duran boş iç çekişler
Yitip gitti bir barut kokusunda
Ve hizaya girdi yürüyüşüm
Sadece ince bir aksayış  sağ ayağından.
Denizlere bir giriyorum mükemmel yarılıyor utanmazlığım
Nerde bir sandal görsem dipdiri açılmaya
Senden söz eder gibi yakıştırıyorum
"Sarı kuş, sarı kuş, sarı kuş"

Orucu hileli Bursa
Kalleş şehir Ankara

Bendeki hasret bir şey ama başka
Annene söylemeliyim
Seni yeniden doğursun.