4 Mayıs 2014 Pazar

Yok / Cemil Yüksel

yok
sakinlikte.
hiçbir şey
yok.
eskidikçe aksak
kırıldıkça ses
kulakları bulmaz anlam
yok.
onlar
bunlar
diğerleri
durmadan
ne yavaş
ne kızgın
ölümlülüğü bile.
kanadındaki çırpma
aralıksız soluk
yok.
nereye
vardıysa
öpülmezlik
orda hüzünle
ağlar ağlar
bir kendi boynuna
bir de  acıyla
göğe uzanamamaktan
kırılmıştır
bilekleri.
yok.