29 Aralık 2014 Pazartesi

An / Cemil Yüksel


ey sevgimin genişleyen damarı
kanı ve suları taşıyan rahat gövde
yeşili maviyi gün boyu gezdirip
kırmızı ve siyahı karşılayan dönüş
parlak yıldız, canlılığın besleyici varlığı
ellerim ve içimde nasılsa bulurum
çiçeklerin rüzgarla bulduğu neşeyi
sıcaklığını bulmuş kayalardan akan suyu,
bulurum hülyası açık bırakılan pencerelerde
kedilerin el hareketlerinden ördüğü sığınağı
kuşların uçuşlarına dolanarak aktarılan döngü
küçük balıkların akıntıdaki hep birdenliğini
yolcuları yolları uzun solukları
tozun ağzı ağırlaştıran kurumayı
bulurum nicedir gözlerimin içlerinde
birike birike kendine renkler ışıyan sevinci
alırım her türlü bakışında ağaçların
gökten beslenerek doyurulma ululuğunu

ey anın mekanında huşu bulmuş görüntüm
kulpu kırık kapıları zorlanarak açılmış kenar çığlıkları
sana basit ve zoru inatla gösterenden değilsin
kelimeleri bulup çıkarmayı huy edinmiş aklın değilsin
bulunmaz sadece maddeyi bağıran işaretler
uzun bir sessizliği kaplamış üstünde ne varsa
duymamış mıdır ağzı açılarak büyüyen yanardağ

üfleyecek büyük yangına
bir gün tüm "benim" ve "seninleri"....


26 Aralık 2014 Cuma

Tohum / Cemil Yüksel


korkunç bir secde halinde
yamuk yumuk bazen sırtüstü uzandığımız her yere düştük
mayıs aylarında patlayan diri gövdesinde papatyaların
cam fincanları kaplayan ölüsü halinde
kendi iplerine takılan kuklalar gibi
yıkarak gövdenin çekmecelerini
bildiğin her yere düşüşümüzü fotoğrafladık
yutuverdik tozunu düşüşümüzün
sabahı ve serinliği bekleyen avcı kuşlar gibi
ağzımız açık kalmış diye uyarılan her türlü dalgınlıktan
gözlerini bir kez dahi kırpmayan hiçliğin o anlık çağrısına dek
düştük uslu ve hırçın mavisine denizlerin
gövdesindeki küçük bir delikten yaşadığını üfleyen balinalarla
ilk adımlarını atan çocukların kendi kendine öğrendiği
yürüyüşümüze sirayet eden o hayali sendeleme
belediye otobüslerinde, metrolarda ve kapılarda
sürüye sürüye getirdiğimiz kendimizi..

gelişememiş bir gebelikten düşürdük
kendi kendimizin ayaklarına basarak.
eşelenmiş bir acıdan düş kura kura çıkarken bulduğumuz
her yere doğru
göğe doğru ve göz hizasından bir gözün içine doğru
her yıla her aya her güne her saate her dakikaya doğru

doğruca bırakan
en güzellerini toplamış gibi
meyvelerin turunçların kokusundan
yerleşmiş avuçlarından
toprağa hazırlayarak en güzel düşüşümüzü
düştük. 

23 Aralık 2014 Salı

Kuş / Cemil Yüksel


sana baktım. bulutları durmadan kırpılan bir gök gibi
kızıla siyaha uzamamaya kaçan her şeyle hep böyle
her kılıç kınını keser önce ilk yarayı orda tanır
ben bahçe diyorum derlenmiş toplanmış her yeşile
kenar köşe demeden harcadım uzamış ellerimi
sana baktım. devrilmiş buldular, öyle sandılar
insanın kulağı kısık, görmesi yumru
her sözcüğün ağzı küçültülmüş çocukluktan
ne güzel ilgisi var durmadan o sıcacık öpücüklerin
sana baktım adınla, büyük bir sessizlik duyuldu
bırakılmaya konduğu söyleyecekler
konmuş, gür, alışık sesinde bir kuşa baktım

22 Aralık 2014 Pazartesi

Kahve / Cemil Yüksel

mavi kahve fincanları
içildikçe artan varlığı keyiflenmenin
sessizliğin büyüyen yeşili
dolmuş gibi her şeye bakınca
bakınca dolmuş gibi suların gelgitleri
gidip gelmeleri kapı aralıklarının
binlerce ayak izinin hiç haberdar olmadan
konmuş bir arada sanki bu yolculuğa
uzunca bir içimin en uzun yolculuğuna
hiçbir bakışın görmediği uzunlukta
varmış gibi sessizce bulunduğu her yerden
bir elinin diğerine göz gezdirdiği
korkmuş sövmüş ve durmadan bakakaldığı
karanlığında örtülen yerlerin durmadan
korunmaya ve içlerinde bulundukça gizlenen
ürkek ürkek bakışması dolmuş boşalmazlığa

bekledikçe artan kahverengi
sonsuzca açılmış ışığın kapıları.