7 Mart 2018 Çarşamba

İksir / Cemil Yüksel

üstüme alıyorum seni
saçlarının ağırlığı da yerini alıyor
köklerinden dalgalanan her kıvrım
solucanlar gibi açıyor soluğumuzu

etimiz ona bakıyorum ne güzel parlaklık
ışıyan göz de yeniliyor kendi baharını
bazı sesler yuva oluyor kelimelere
ne yapıp ne edip buluyoruz bir aradalığı

üstüme alıyorum seni hırkalar atkılar
pamuklu sevinçler gibi
dışarı çıkmayı hatırlamak bu
biraz tutuk biraz hızlı birden duruveren

öpüşmekle fırlatıldığımız boşluk genişliyor
yitiriyoruz kadın ve erkek olmayı.