31 Mart 2014 Pazartesi

Üçüncü Göz / Cemil Yüksel


” gerçekten iyi misin ingeborg?
affedebildin mi ?” *
iyiyim
affettim ve tekrar aynası çevrildi yüzüme sevincin
sevmek nasıl bir uyumdur bildim güneşle 
yaralar ve izlerden kurulmuş olsa da
dolup taşan bir çocuklukla değiyor her yerime 

iz iyileşmenin en doğurgan manzarası
durmadan yenilenmenin tüm zamanları
ellerin tırnak uçların ve avucunda
bir açılıp bir kapanıyor kök uçları

ah adın güzelin ve sesin derinliği
bir kez daha dikiliyor her kanat çırpmada
koca bir denizin parçalanmış gövdesi
anlıyor eksiğin aşk için tırmanışını
anlıyor da kelimedeki sığın korkuyu
bile bile ediyor şimdinin omuzlarında
gürleyip taçlanan bir ışıltıyı

iyiyim, biliyorsun
sözcüklerin yüzleri görünce güneşi
canlılıkla bir uzayıp bir kısalıyor boyları.

*Birhan Keskin şiirinden

27 Mart 2014 Perşembe

Süt Dişi / Cemil Yüksel


kişi kendi olur kurulur sofrasına kupkuru ekmeklerin
ilk tadını anımsar tahılın, aşkın ve denizin
annesini uyandırır ıslatsın diye saçlarını
annesini çıkarır zindandan şişen uçlarını ovdurur
kapkara tutmuş incirlerle bile başlanabilir dokunmaya
gövdesine dolanabilir uzayan süt dişi bir sessizliğin

can sıkıntısı bir şehir icadıdır
sabah erkenden kovulur çocukluğundan
gökten toplar hırsla tüm sevinç güvercinlerini
aç yılanları ayaklar altına salar soğuk
sıkılmak bir tanrı olur buruşukluktan
durmadan ama durmadan sallar uykular için
ipi kesilmedikçe gıcırdayan bir beşikle

kişi kendi olur kurulur sofrasında dip dibe
kemik kalp ve sinirle duyumun bahçesi
bir ağacın ruhunu doyurur dingin
hiç beklenmedik bir canlılık bağlanır naif
kişi vakti gelir kurtulur kendi olmaktan da.