Durum Belirteci / Cemil Yüksel



öfken insanoğlu
uzakdoğu’dan ısmarlanmış kılıçlar gibi kesiyor
elmaları kırmızı elmaları düş kurmaları
bir yer buluyor mezbaha, kütükler, askılar
cam gibi yerle bir gürültüler
korkular eline ne geçirirse
anlamaları boğuyor sevmesiz küçük sularda
ey korku, meraklısın, cennete, cehenneme de
hata, bir bahanedir, bakmaksızın kaçmalara
öyle buyrulmuş tanrı oyunları
hazırsın, kesmeye güzelliğin ellerini
ve koparıp atmaya birden her türlü yakınlığı
tam önüne hırlayan bir açlığın
                                                                                      
parçalanmadaki haz ne güzel hatırlatıyor
yoksunluğu, böyle iniyor sana güzellikler işte
diş geçirmeyle, acı duymayla, kanla
bunlarsız nasıl hissedemiyorsun söyle
bunlarsız duyamıyorsun bahçeyi
yenmek ve yenilmek beceriksizlerin acısı
binlerce köpeği sal barınaklarından
yitir o uğultuyla havlamasını egonun
binlerce ağacı bırak artık çevrelemekten
zabit, kâtip, cümle yer göstericiden
dilenmekten koy ver her türlü ilgiyi

dünya, evler, insan, önce boşlukla dolar
eşyalar, hepsi bir bir görmezden gelmek için

seni seviyorum insanoğlu
öfken salıncaktan düşmüş kardeşimdir.


 Resim:Paulo Troilo