Çocuklar'a Dair / Halil Cibran

.

Ve bir bebeği bağrına basmış bir kadın
dedi: Konuş bizlere Çocuklar’a dair.
Ve o dedi:
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir.
Onlar Hayat’ın kendine duyduğu hasretin
oğulları ve kızlarıdır.
Onlar sizin vasıtanızla gelirler fakat sizden değiller,
Ve gerçi sizinledirler, ama size ait değiller.

Onlara sevginizi verebilirsiniz, ama
düşüncelerinizi değil,
Zira onların kendi düşünceleri var.
Onların bedenlerini barındırabilirsiniz,
ama ruhlarını değil,
Zira onların ruhları yarının hanesini
mesken tutmuştur, sizin ziyaret
edemeyeceğiniz, rüyalarınızda bile.
Onlar gibi olmaya gayret edebilirsiniz,
ama onları kendinize benzetmeye kalkmayın.
Zira hayat geriye doğru gitmez, ne de
oyalanır dünle.

Sizler yaylarsınız, çocuklarınızın diri oklar
misali ileriye fırlatıldığı.
Kemankeş, sonsuzun yolu üzerindeki
nişangâhı görür ve Kendi kudretiyle sizi gerer,
Kendi okları gidebilsin diye hızlı ve ırağa.
Bırakın, Kemankeş’in elinde gerilişiniz
Memnuniyetle olsun;
Zira O, süzülen oku sevdiği kadar
muhkem olan yayı da sever.