26 Aralık 2010 Pazar

2046 / Wong Kar Wai



2046 yılında, geniş bir demiryolu ağı dünyayı sarar. Esrarengiz bir tren 2046 yılda bir kalkar.2046' ya giden her yolcunun amacı aynıdır. Kayıp hatıralarını yakalamak isterler. Çünkü 2046' da hiçbirşey değişmez. Gerçekten hiçkimse bunun doğruluğunu bilmez. Çünkü şimdiye kadar hiçkimse geri dönmedi. Benim dışımda.
 

Obua sesi:

Sözcükler ağır kapılardan çekildiler.

Kulakların kuyuları. Dibe doğru söylendiklerinde, bir derinliğe yukarıdan bırakılmış sözcükler gibi. Sesleri bir daha hiç duyulmayacak sözcükler. Sırlar bir sıkıntıyı oyuk haline getirip büyümesi için durmadan el verir. Küçücük bir yere yerleşmiş sırlar gördüm. Ne zaman söylense sanki tekrar dönülebilirdi oraya. Dağılmasından korkulan bir mürekkebin kağıdın üzerinde izlenmesi gibi. Hem söyler misin bana bir sır kime söylendiğinde yitip gidebilirdi?




Ne zaman birisi 2046'dan neden ayrıldığımı sorsa onlara anlaşılmaz cevaplar verirdim. Önceleri, insanların paylaşmak istemedikleri sırları olduğunda bir dağa tırmanırlardı Bir ağaç bulup, onda bir delik açarlardı. Ve sırrı bu deliğe fısıldarlardı. Sonra bu deliği çamurla kapatırlardı. Böylece hiçkimse onu bulamazdı. Bir defasında birine aşık olmuştum.