22 Aralık 2010 Çarşamba

Fragman / Ralph Waldo Emerson

                                                     Mike Stilkey

Kuşku duyma, Ey Şair, ama ısrar et. De ki " O benim içimde, ve çıkacak." Orada dur, engelli ve dilsiz, doğru düzgün konuşamayan, kekeme bir halde, ıslıklanmış ve yuhalanmış, dik dur ve çalış çabala, ta ki, sonunda, öfkeyle çıksın senden dışarı o düş-gücü, her gece sana kendi gücünü gösteren; bütün sınırları ve mahremiyeti aşan o gücün erdemi sayesinde insan, bütün elektrik nehrinin iletkeni olur. Onun anlamına yandaş olarak, ondan önce ortaya çıkıp yürümüyen hiçbir şey, ondan sonra da yürümez, ya da sürünmez, ya da büyümez, ya da var olmaz. Kendisine bu güç geldiği için, dehası artık tükenmez. Bütün yaratıklar, çifter çifter ve kabileler halinde, insanları yeni bir dünyaya götürecek Nuh' un gemisi gibi, aklına akın eder. Bu, soluk aldığımız hava deposuna, ya da ocağın yanmasına benzer, galonlarla ölçülemeyecek kadar büyük, istenilen bütün atmosferdir. Ve bu nedenle Homer, Chaucer, Shakespeare ve Rafael gibi verimli şairlerin, ömürlerinin sonu dışında, eserlerinin belirli bir sınırı yoktur.ve yaratılmış olan her şeyin bir imgesini sunmaya hazır bir şekilde , sokakta gezdirilen bir aynaya benzerler.