İlgi / Cemil Yüksel



kendini doyuncaya kadar sevdir ve git
mutlaka çocuk yap o adamdan
bir şeylerin kalıp eskidiği yerden uzak dur
oralara hiç uğrayıp tozlarını sakın alma
bir şiiri anıp ya da bir şarkı sözünün yarattığı
hışırtıyla gözlerine çekme kuyulardan o suları
gökyüzü bir başkasının ağzıdır konuşması büyücek
sen gözlerini kıs sakın çıkmasınlar dışarı
bir kadın sevildiği yerlerinden çiçek açar
bu bahar mutlaka başka karşılanacak

kendini doyuncaya kadar sevdir ve git
bulunmaz bir heyy gibi çağrılmanın
donuk seslerinde gerçekleşen farksın
olmamasında, olamayışında, kendindeki inatla
karıştır yıkılmış bir şeylerden bulmak ister gibi
o korkunun soğuk elleriyle içindeki suları
karıştır öğleden sonraki bütün ertelemeleri
saçları çözülmez bir kadın gibi

anılar ki en uzun saçlarındır senin
bir papatyayla bir kiraz mesafesinde
delice bir ithamla durmadan gösterilişin
her şeyden taşan o biraz fazlalığın
kadınlığın tehlikeli bölgesi ve
şimşek sana söylenmiş en güzel şarkı

bırak bir palto yavaşça kaysın iskemleden
bırak sonra iskemleyi ağacı ve gövdeyi
içindeki bir şey kurtulacak senden

bir sızıntı halinde bulacaklar yolda
çocukların göstere göstere basarak
bir çukurdan sıçrattığı suları

kendini doyuncaya kadar sevdir
ve git.



Resim: Edvard Munch
http://art-ezyen.blogspot.com/2012/01/edvard-munch.html