Yakınlama / Kemal Özer


öpüşlerimiz mi oluyor o çocuk
geliyor yaz günleri bulvara
seni şaşırırım sevmemi şaşırırım
dursa ne vakit aramıza
onun gözleri böyle karanlık

onun gözleri bitmek bilmiyor
uzaktan uzağa denizsiz bir gemi
kalkıp iniyor akşamları bulvarda
saçları da bir o kadar yalnız gözleri mi 
hazırım saçlarının da yolcusu olmaya

kırmızı bir ışıktır bizim öpüşlerimiz
delice vuran vakitli vakitsiz vuran
kırmızı bir ışıktır aydınlatan kanı
bir çocuğu kaldırır gibi uykusundan
 öğretir gibi ona paylaşılmaz olanı