Finale Rondo / Hüsnü Arkan


-Şükrü Bulut'a-

Seni Cebeci'de bekliyorum ağır bir yağmur altında Şükrü
Sen bir tabutsun yoksun sırf geçmiş var gelecek yok
Belki bu yüzden yaşlanmıyorum iki paket sigara içiyorum
ölüyorum ama yaşlanmıyorum
Her şey birdenbire oluyor aşk yağmur kayıtsızlık
Ne varsa yaşadığım ölümüne benziyor
Ağıtların içinden geçsem bozlak bozulmuyor, demek
benim de bir uyumlu yanım var
Cebeci'de bekliyorum seni silahsız bir çocuk silahlıymış
gibi yapıyor
Bir kıza yürüyemiyor bile, aşkını söylemeden geçip
bile gidiyor

Seni Cebeci'de bekliyorum ağır bir yağmur altında Şükrü
Yağmur dışımda kalıyor ıslanmıyorum gördüğüm her şey
ıslanıyor oysa
Bıyıklı çocuklar bildiri okuyorlar masada, inan
yaşamları da var
Nalen sonra anlıyoruz bunu, hayat neden sonra başlıyor
tarih bile oluyor satıyorlar
No oluyor biliyor musun Şükrü? İnsan kazıdıkça kendini
arkaik buluyor
Edindikçe yoksullaşıyor, buldukça yitiriyor
Kimine başkalarınınki bir şey söylemiyor
Herkesin içinde bir kurt, herkes kendi kurtuluyor

Meşeler göveriyor Şükrü, varıyor göveriyor
Ben uçağa binmeyi öğreniyorum meselâ, sen öğrenemiyorsun
Ben dişçiye gidiyorum, gitmiyorsun
öpüşüyorum aşk diyorum, demiyorsun
Işıldaklar görüyorum cezaevleri sorgular, iyi ki görmüyorsun
Sonra kapısız odalar dünyası, kapıyı kavrıyorsun
Sonra dedikleri gibi acısız ihtilaller; acıyı
Sonra herkes dönüyor birbirine, sen tabutsun dönmüyorsun
Cebeci üç kuruşluk bir gravür olarak satılıyor köprüde
Külebi'nin hayaleti yürüyor
Cumhurbaşkanı oluyor Süleyman Demirel
Ne güzel, bilmiyorsun.